วันลาพักร้อนของเกาหลีใต้

ปีแรก 15 วัน เพิ่มอีก 1 วันทุก 2 ปี สูงสุด 25 วัน

วันลาพักร้อนแบบได้ค่าจ้างของเกาหลีใต้กำหนดไว้ในมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงาน นับตามอายุงานเหมือนกัน แต่จังหวะการเพิ่มต่างกัน ไต้หวันเพิ่มปีละ 1 วันหลังครบ 10 ปี ส่วนเกาหลีใต้เพิ่ม "ทุก 2 ปีของอายุงานที่นับจากปีแรก" ดังนั้นปีที่ 3 ได้ 16 วัน ปีที่ 4 ยังได้ 16 วัน ปีที่ 5 จึงเป็น 17 วัน มีเงื่อนไขสองข้อที่มักมองข้าม คือกิจการต้องมีลูกจ้าง 5 คนขึ้นไป และชั่วโมงทำงานเฉลี่ยต่อสัปดาห์ใน 4 สัปดาห์ต้องถึง 15 ชั่วโมงขึ้นไป

15 วัน ครบปีที่ 1 (มาทำงาน 80%)
11 วัน เพดานต่ำกว่า 1 ปี (เดือนละ 1)
2 ปี ระยะห่างการเพิ่ม
25 วัน เพดานตามกฎหมาย

จำนวนวันตามอายุงาน

คำนวณตามมาตรา 60 และตรงกับตัวอย่างการคำนวณที่กระทรวงการจ้างงานและแรงงานเผยแพร่ คอลัมน์สุดท้ายคือส่วนต่างจาก 15 วันในปีแรก

อายุงานต่อเนื่อง วันลาที่ได้ค่าจ้าง เทียบปีที่ 1
ต่ำกว่า 1 ปี 11 วัน —
ปีที่ 1 15 วัน —
ปีที่ 2 15 วัน —
ปีที่ 3 16 วัน +1
ปีที่ 4 16 วัน +1
ปีที่ 5 17 วัน +2
ปีที่ 6 17 วัน +2
ปีที่ 7 18 วัน +3
ปีที่ 8 18 วัน +3
ปีที่ 9 19 วัน +4
ปีที่ 10 19 วัน +4
ปีที่ 11 20 วัน +5
ปีที่ 12 20 วัน +5
ปีที่ 13 21 วัน +6
ปีที่ 14 21 วัน +6
ปีที่ 15 22 วัน +7
ปีที่ 16 22 วัน +7
ปีที่ 17 23 วัน +8
ปีที่ 18 23 วัน +8
ปีที่ 19 24 วัน +9
ปีที่ 20 24 วัน +9
21 ปีขึ้นไป 25 วัน +10

กฎ

  • ขอบเขต: กิจการที่มีลูกจ้าง 5 คนขึ้นไป และลูกจ้างมีชั่วโมงทำงานเฉลี่ย 15 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ใน 4 สัปดาห์
  • ต่ำกว่า 1 ปี: เดือนที่มาทำงานครบได้ 1 วัน สูงสุด 11 วัน (เมื่อครบ 12 เดือนจะเปลี่ยนไปใช้เกณฑ์ 15 วัน)
  • ตั้งแต่ปีแรก: ได้ 15 วันหากอัตราการมาทำงานปีก่อนหน้า 80% ขึ้นไป ถ้าต่ำกว่านั้นกลับไปใช้เกณฑ์เดือนละ 1 วัน
  • ตั้งแต่ปีที่ 3: เพิ่ม 1 วันทุก 2 ปีของอายุงานที่เกินปีแรก รวมแล้วสูงสุด 25 วัน
  • การหยุดพักฟื้นจากอุบัติเหตุจากการทำงาน ลาคลอด และลาเลี้ยงดูบุตร ถือเป็นการมาทำงาน จึงไม่ทำให้อัตรา 80% ลดลง
  • วันที่ไม่ได้ใช้: ตามหลักจะสิ้นสุดภายใน 1 ปี แต่ถ้าเป็นเพราะเหตุจากนายจ้างทำให้ลาไม่ได้ ก็ไม่สิ้นสุด และต้องจ่ายค่าจ้างแทนวันที่ไม่ได้ใช้
  • หากนายจ้างดำเนินการ "ส่งเสริมการใช้สิทธิ" ตามมาตรา 61 ครบแล้ว (แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรและกำหนดระยะเวลา) แม้ลูกจ้างไม่ลา ก็ไม่มีหน้าที่จ่ายชดเชย

สามจุดที่มักเข้าใจผิด

การเพิ่มคือทุก 2 ปี ไม่ใช่ทุกปี

กฎหมายเขียนว่า "เพิ่ม 1 วันทุก 2 ปีของอายุงานต่อเนื่องที่เกินปีแรก" ดังนั้นปีที่ 3 ได้ 16 วัน ปีที่ 4 ยังได้ 16 วัน ปีที่ 5 จึงได้ 17 วัน ถ้าเข้าใจว่าเพิ่มปีละ 1 วัน จะคำนวณเกินไป 5 วันขึ้นไป

80% เป็นเกณฑ์ ไม่ใช่ค่าอ้างอิง

ถ้าอัตราการมาทำงานต่ำกว่า 80% จะไม่ได้ 15 วันนั้น และกลับไปใช้เกณฑ์เดือนละ 1 วัน ในทางกลับกัน การลาที่เกิดจากอุบัติเหตุจากการทำงาน ลาคลอด และลาเลี้ยงดูบุตร ถือเป็นการมาทำงาน จึงไม่ดึงอัตราลง

วันลาที่ไม่ได้ใช้ไม่จำเป็นต้องได้เป็นเงิน

วันลาที่ไม่ได้ใช้โดยหลักจะจ่ายเป็นค่าจ้าง แต่ถ้านายจ้างได้ดำเนินการ "ส่งเสริมการใช้สิทธิ" ตามกฎหมายครบแล้ว (แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรและกำหนดระยะเวลา) หลังจากนั้นลูกจ้างไม่ลาเอง ก็ไม่มีหน้าที่จ่ายชดเชย ต่างจากไต้หวันที่จ่ายเสมอ

แหล่งข้อมูลทางการ

ตัวบทกฎหมายอยู่ในศูนย์ข้อมูลกฎหมายแห่งชาติ ส่วนจำนวนวันตรวจสอบได้ทันทีด้วยเครื่องคำนวณของกระทรวง

พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงาน มาตรา 60 (근로기준법 제60조)

คำถามที่พบบ่อย

เกาหลีใต้ให้วันลาพักร้อนปีละกี่วัน?

ครบ 1 ปีและอัตราการมาทำงานปีก่อนหน้า 80% ขึ้นไป ได้ 15 วัน เพิ่มอีก 1 วันทุก 2 ปีของอายุงาน รวมสูงสุด 25 วัน ต่ำกว่า 1 ปีได้เดือนละ 1 วัน สูงสุด 11 วัน

ทำไมปีที่ 3 กับปีที่ 4 ได้ 16 วันเท่ากัน?

กฎหมายให้เพิ่ม 1 วันทุก 2 ปีของอายุงานที่เกินปีแรก ไม่ใช่ทุกปี ปีที่ 3 และ 4 จึงได้ 16 วัน ปีที่ 5 และ 6 ได้ 17 วัน และถึงเพดาน 25 วันในปีที่ 21

งานพาร์ตไทม์หรือเวิร์กกิ้งโฮลิเดย์ได้วันลาด้วยหรือไม่?

ต้องเข้าเงื่อนไขสองข้อพร้อมกัน คือกิจการมีลูกจ้าง 5 คนขึ้นไป และชั่วโมงทำงานตามสัญญาเฉลี่ยต่อสัปดาห์ใน 4 สัปดาห์ถึง 15 ชั่วโมง ถ้าเข้าเงื่อนไขทั้งสอง ตารางอายุงานเดียวกันจะใช้บังคับ การเป็นพาร์ตไทม์ไม่ทำให้ลดลง

วันลาที่เหลือตอนลาออกจะเป็นอย่างไร?

โดยหลักจะจ่ายเป็นค่าจ้าง แต่ถ้านายจ้างได้แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรและกำหนดระยะเวลาตามมาตรา 61 แล้ว และคุณยังไม่ลา ก็ไม่มีหน้าที่จ่าย

อัตราการมาทำงาน 80% คำนวณอย่างไร?

คือสัดส่วนการมาทำงานจริงเทียบกับวันทำงานตามสัญญาในหนึ่งปี การหยุดจากอุบัติเหตุจากการทำงาน ลาคลอด ลาเลี้ยงดูบุตร และการลดชั่วโมงทำงานเพื่อเลี้ยงดูบุตร ถือเป็นการมาทำงาน การขาดงานโดยไม่แจ้งและลาไม่รับค่าจ้างส่วนตัวไม่นับ

ตรวจสอบตัวบทและตัวอย่างการคำนวณเมื่อพฤศจิกายน 2026 กรณีเฉพาะเรื่องการนับการมาทำงาน หรือขั้นตอนส่งเสริมการใช้สิทธิ ให้ยึดคำอธิบายของกระทรวงการจ้างงานและแรงงาน